تی ناری راه بوردن جان کندونه / برار خوار ونه اینتا ره دونه

دل ره از مهربونی هاکنین پر/....   

لطفا پنهان نشوید!

مجری:  سلام ، خیلی وقتهاست  آدمها فرصت دو باره دیدن همدیگر را پیدا نمی کنند شاید بخاطر مشغله های زندگی باشه.  با این همه خیلی بده که آدمها حضور یکدیگر را در کنار هم حس نکنند و ...

زن:  آهای ..  آهای  همه به او نگاه می کنند مجری یکه می خورد.

مرد : چیه ؟ چرا اینقدر هوار می کشی.

زن : جل الخالق  ( با تعجب) تو.. تو ... آخیش.

مرد : بلا بدور ، چرا پرت و پلا می گی.

زن : یعنی تو اون نیستی ؛ همونی که الان میون اون همه آدم ایستاده بود.

مرد : آفتاب مافتاب که تو سرت نخورده.

زن : بی مزه ، خیلی بده آدم کنار یکی باشه اما حضورش رو احساس نکنه یعنی آدم جفت خودشو گم کنه.

مرد : اون هم چه جفتی ؛ اگه مادر بزرگ ها و پدر بزرگ ها این طوری بودن

زن : اون وقت من و تو هیچ وقت به هم نمی رسیدیم .

مرد : چه خوب، نه اینکه الان به هم رسیدیم ؟!

زن : مگه نرسیدیم.

مرد : از من که میشنوی نه! اما باید از شما پرسید . ده یالله زود باش اونی که صداش می زدی کی بود .

زن : تو.

مرد: خودتی ، خودت رو به ا ون راه نزن  من که این جا پیش تو ایستاده بودم.

زن: یعنی تو اون جا نبودی ؟

مرد : نه که نبودم .

زن: پس اون کی بود ؟

مرد: این سؤالی است که من باید از تو بپرسم.

زن :آخیش خیالم راحت شد .

مرد: اما من خیالم اصلاً راحت نیست . اونی که صداش زدی کی بود ؟

زن چشمهایش را می ماله : دلم می خواد بچه باشم .

مرد : جوابم رو بده .

زن: خیال تو؛ چه میدونم شاید هم خودتو برای یه لحظه احساس  کردم که سالهاست که تو رو ندیدم . آخه هر وقت من میام خونه تو می ری سر کار من میرم سر کار تو میای خونه چند وقتیه که هم  دیگه رو سیر سیر ندیدیم .     

ادامه نمایش نامه در ادامه مطلب ..     

بهاریه

یاد دش بخیراون قدیما

یره به کینکه  ، خرما جرینگ جرینگ –چه گل بهار نازنین

چش درکا ،چلیک مار

گوپان و پشتی.. چدومبه صد تا هنر داشتنه وچون

اتا اشکم داشتنه پلا و بلا وشون سه بیه یکسون

کنس و ولیک، وشونسه بیه عسل ماز واری شیرین - بدونه چاشت و نهار

سر بینه ،صویی تا  نماشون- اینهمه ناز و ادا نداشتنه

ادامه شعر در ادامه مطلب ...